بامِ هیچ
12 مهر 1405 توسط منم مثل تو
بامِ هیچ یک دسته پرنده از بالای سرم در آسمان اوج میگیرد. میدوم تا سر کوچهی ذوق. نور از بالهای شیشهای سنجاقک میگذرد. پاییز یک تکه ابر، کف دست آسمان گذاشته و باد سرخوش از پلهی فصل پایین میپرد. بوی نان تازه میآید. برگهای زرد با هر بهانهای روی… بیشتر »