مه نگار

​شهریور را دوست داشتم چون به مهر می‌رسید. آخر شهریور است. هوا کمی سرد شده است. صبح‌ها بوی پاییز می‌دهد. درختان کم‌کم برای یک استراحت طولانی آماده می‌شوند. آسمان رنگ پریده به نظر می‌رسد. سنجاقک‌ها در ارتفاع دو متری از زمین می‌چرخند. صدای سبزقبا در گوشم می‌پیچد. دلم هوای سال‌های دبیرستان را می‌کند. چند روز مانده به مهر، کتاب‌هایم را جلد می‌کردم. بوی نویی کاغذ، تا مدتی به شامه‌ام می‌چسبید. یک روز هم برای خرید وسایل مورد نیاز خوابگاه، می‌رفتیم. مهم‌ترین ویژگی‌ مهر، حضور تو بود. روز اول که دلتنگ می‌شدم، کافی بود تا آخر همان هفته صبر کنم. می‌دانستم یا تو می‌آیی یا من! 

صدای پای پاییز به گوش می‌رسد. پاییز همان پاییز است اما تمام زیبایی‌هایش بدون حضور تو، برایم رنگ می‌بازد. اصلا اعتبار پاییز به حضور تو بود. امروز بیشتر از هر روز دیگری دلتنگت هستم. یکسال قبل حوالی همین لحظات فهمیدم که دیگر نیستی. من ماندم و جهانی که بی تو، قفسی بیش نیست. یک‌سال است که روز‌هایم بدون شنیدن صدایت آغاز شده است. دروغ چرا! اصلا در این یکسال زنده نبوده‌ام که بدانم روز آغاز شده است یا نه. دلتنگم. نمی‌شود فقط یکبار دیگر صدای خندا‌هایت را بشنوم؟ صبح با صدای تو شروع شود؟ 

جنس این بغض از چیست که بار‌ها و بارها می‌شکند، اما باز هم راه نفسم را می‌‌گیرد؟ کاری از دستم ساخته نیست به جز اینکه، تنهایی‌ام را بغل کنم و زار بزنم.

#به_قلم_خودم

#دلتنگ_نوشت 

​باید بگویم که کتاب خواندن میان مشغله‌هایم، مزه‌ی دیگری دارد. از این‌که لحظاتی را پیدا کنم و قاچاقی کتاب بخوانم کیف می‌کنم. به پیشنهاد استادم کتابی را دانلود کردم. 

هاشم پسر خوش‌سیما و ثروتمند زرگری است که دلبسته‌ی دختر صمیمی‌ترین دوست پدربزرگش می‌شود. همه‌چیز بر وفق مراد است، الاّ اینکه ابوراجح دخترش را به سُنی نمی‌دهد. هاشم که این موضوع را می‌داند، برای خواستگاری پا پیش نمی‌گذارد. هاشم خودش را به ابوراجح نزدیک‌تر می‌کند و موضوع علاقه‌اش به دختر شیعه را با او در میان می‌گذارد. ماجرایی پیش می‌آید و هاشم به درگاه مرجانه راه پیدا می‌کند و اسباب آزادی دو تن از شیعیان را فراهم می‌کند. اما خودش و ابوراحج و خانواده‌اش دچار توطئه‌ی وزیر دربار می‌شوند. حکم اعدام ابوراجح صادر می‌شود. هاشم به کمک او می‌آید و با کمک دختر حاکم ابوراجح را تبرئه می‌کند. 

ابوراجح زیر شکنجه‌ی درباریان نفس‌های آخرش را می‌کِشد. هاشم بر بالینش حاضر می‌شود و از او می‌خواهد که از امام زمانش یاری بجوید. نیمه‌های شب معجزه می‌شود و ابوراجح که پیش از این چهره‌ای رنجور و زرد داشت، زیبا می‌شود و آثاری از شکنجه بر بدنش دیده نمی‌شود. هاشم و پدربزرگش و بسیاری از مردم با دیدن این کرامت از امام زمان علیه‌السلام شیعه می‌شوند و پس از اندک زمانی ریحانه به عقد هاشم در می‌آید. 

کتاب رویای نیمه شب داستان دلدادگی است و بر اساس سرگذشت ابوراجح حمامی نگاشته شده است.

#به_قلم_خودم 

#معرفی_کتاب

​برای بار هزارم به خودم لعنت فرستادم که چرا الان باید صد کیلو گوجه‌فرنگی بخرم و کدبانو بودن خودم را ثابت کنم. ثبت نام در مدرسه‌ی تابستانه‌ی دانشگاه حدیث از یک سمت و انتخاب واحد مبادی‌العربیه از سوی دیگر به اندازه‌ی کافی برای کمبود وقت کافی بود. چرا من تصمیم گرفتم اول وقت رب بگیرم؟

39 درس را از کانال استاد صدیقی دانلود کردم و در میان کلاس‌های حدیث، جزوه نویسی کردم. فردا روز امتحان است و من هنوز درگیر شستن دیگ و اجاق و شیشه هستم. به بقچه‌ی گرفتاری‌ها زنانه‌ام دوخت لباس فرم برای پسرم و برادر‌زاده‌ام را هم باید اضافه کنم. بقچه‌ام بیشتر شبیه بازار شام شده است. آماده کردن غذای مناسب برای همسرم که نوبت دندان‌پزشکی دارد، غافلگیرم می‌کند. حس می‌کنم در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته‌ام. 

می‌خواهم جزوه را مرور کنم که دخترم با دل دردی که دچار شده، خودش را در آغوشم می‌اندازد و تا آنجایی که ممکن است به من می‌چسبد. فکر می‌کنم باید صبح زود‌تر از خواب بیدار شوم و جزوه‌ام را دوباره بخوانم، البته اگر خستگی و درد کمرم اجازه بدهد.

#به_قلم_خودم 

#جوال_ذهن 

#آزاد‌نویسی

​اسم کتاب بود که من را جذب کرد یا اینکه در دسته‌ی رمان و داستان قرار داشت، را نمی‌دانم. ولی باعث شد آن را به کتابهانه‌ی مجازی‌ام اضافه کنم. 

نَدی دختری است که پدرش مسلمان و مادرش یهودی است. کودک بود که مادرش او و خواهرش را به شهری دور برد تا در کنار پدرشان بزرگ نشوند. مادرش با مردی مسیحی ازدواج می‌کند. یک روز در خانه به صدا در می‌آید و دو جوان مسلمان که یکی از آن‌ها در درگیری بین اسرائیل و لبنان مجروح شده بود به آنجا پناه می‌برند. احمد، مجذوب رفتار انسان دوستانه‌ی نَدی قرار می‌گیرد. او را از پدر خوانده‌اش خواستگاری می‌کند و علارغم مخالفت‌های مادر ندی با هم نامزد می‌کنند. احمد آرام آرام اسلام را به ندی معرفی می‌کند. اما گم شدن احمد در درگیری جبهه‌ی مقاومت باعث اتفاقات زیادی می‌شود. ندی که در فشار روانی بالایی قرار دارد به فرانسه مهاجرت می‌کند و در آنجا هر روز یک نامه برای احمد به نشانی خانه‌ی متروکه‌ی پدر‌بزرگش پست می‌کند. در یکی از نامه‌ها خبر از مسلمان شدنش می‌دهد. او بر می‌گردد و چن تن از یهودیان را مسلمان می‌کند. و درست در انتهای داستان احمد در حالی که حافظه‌اش را از دست داده پیدا می‌شود. اما همزمان با نامزدی ندی و بهترین دوست احمد یعنی حسان. 

#معرفی_کتاب

#به_قلم_خودم

​نیمه شب است. در این هوای گرم می‌لرزم. مطمئنم سرما نخورده‌ام. چادر نماز سفیدم را به خودم می‌پیچم و به حیاط پناهنده می‌شوم. چشم می‌دوزم به ستاره‌ها تا غصه‌هایم را فراموش کنم؛ اما دریغ! غصه‌ی گم شدن کهکشان راه‌شیری و خوشه‌ی پروین هم، به غم‌هایم اضافه می‌شود. مگر قیامت ناگهانی اتفاق نمی‌افتد؟ پس آن‌همه ستاره چرا خاموش شده‌اند! زانوهایم را بغل می‌کنم و سرم را به دیوار تکیه می‌دهم. گویی تمام غم جهان در ظرف کوچک دلم سرازیر شده باشد. مثل کسی که لحظات پایانی را سپری می‌کند، با وسواس میان گذشته را می‌کاوم. می‌خواهم سر نخی از علت این غم بی‌پایان بیابم، هرچند می‌دانم کلاف سر‌ در‌گمی‌هایم کجا رها شده است! هر کجا یاد خدا کم‌رنگ بود، لشکر غم فرصت جولان داشت. دلم آغوش خدا را می‌خواهد. ساقه‌ی پیچک روی چادرم زنده می‌شود و به تنم می‌پیچد. عطر گل‌های ریز صورتی‌اش بلند می‌شود. سد چشمانم در هم می‌شکند و سیل اشکم جاری می‌شود. دستم را به سمت گوشی می‌برم و از بین گزینه‌ها یکی را لمس می‌کنم. صدای دلنشین قاری پخش می‌شود:

یا ایها المزمل* قم الیل الّا قلیلاً

ای جامه به خود پیچیده. شب را به پا خیز به جز اندکی را 

باید وضو بگیرم و دست به دامن خدا بشوم. یقینا یاد خدا می‌تواند غم‌های دلم را از بین ببرد.

#به_قلم_خودم 

#آزاد‌نویسی